II. Dünya Savası'ndan sonra Almanya'nın tekrar ırkçı ve totaliter bir rejime kaymasını önlemek için egitim ve ögrenim desteklendi. İsledikleri suçun hafızalara kazınması için sinema ürettigi flimler ve belgesellerle destek verdi. Ne var ki, bilinç parçalanması yasayan Almanlar için önemli olan yıkılanı yeniden insaa edebilmis olmaları ile sınırlı kaldı…
Sinan Özdemir’in Dünya Bülteni’nde yayımlanan makalesine asagıdaki linkten ulasabilirsiniz: